Metalowy łuk ogrodowy na pnącza

Znasz to uczucie, kiedy stoisz przy furtce i patrzysz na swój ogród, a on po prostu... jest? Trawa, kilka krzewów, może jakiś pojemnik z pelargonią. Nic złego, ale też nic, co zatrzymuje wzrok. Brakuje struktury, punktu, który organizuje przestrzeń i sprawia, że wejście do ogrodu staje się małym wydarzeniem.

Łuk ogrodowy robi dokładnie to, co w architekturze nazywa się bramą widokową: wyznacza granicę między zwykłym a wyjątkowym. Przy wejściu na ścieżkę, nad furtką, na końcu trawnika - gdziekolwiek go postawisz, od razu masz punkt odniesienia. Stalowe rurki w ciemnozielonym kolorze znikają w tle roślin już po kilku tygodniach wzrostu, więc zostaje sama zieleń i kwiaty.

Konstrukcja waży 1,8 kg i mieści się w kartonie wielkości narty. Rozkładasz ją w kwadrans, wbijasz kotwy dołączone do zestawu i już masz gotowy stelaż. Nogi można wkopać prosto w trawnik albo wstawić do ciężkiej donicy - ta druga opcja sprawdza się na tarasie lub nawierzchni z kostki brukowej. Malowanie proszkowe oznacza, że stal jest odporna na deszcz, wiatr i zmienne polskie lato bez żadnej dodatkowej konserwacji.

Najlepiej pracuje z różami pnącymi i powojnikami - pierwsze pędy przywiązujesz dołączoną taśmą ogrodniczą, resztę roślina ogarnia sama w ciągu sezonu. Wiciokrzew i winogrona ozdobne też się sprawdzają. Po roku masz gotową zieloną bramę, którą fotografują wszyscy goście. Po dwóch - trudno uwierzyć, że pod spodem jest tylko kilka rurek.

Jeśli chcesz więcej, ustaw kilka łuków jeden za drugim w odstępach 60-80 cm i masz tunel kwiatowy - trik znany z angielskich ogrodów, który w Polsce robi piorunujące wrażenie na działce ROD albo w ogrodzie przy nowym domu. Jeden łuk to start. Kilka łuków to już ogród, który ludzie wyszukują na mapach, żeby zobaczyć na żywo.